Den finaste eg veit

(Songtekst, Moslåtten/ Haugen, 1999)

Den finaste eg veit

 

Dæ æ jaddi me rart koss det kan gå te
Tenk at du går i lag med meg
Og om det blæs kalt, æ eg varm og heit, for du æ den finast eg veit

I granskande skin frå ei gatelykt, æ ’kji alt like trygt
Og spør du meg no, bi eg heilt i beit:
Koffår den finast eg veit?

Men når dyna varmar kring oss båe to i mørke natta,
ska eg kviske i øyra ditt og svara på
koffår du æ den finast eg veit

Kor eg henta alt motet frå
Kan ’kji eg forstå
Men ein ting veit eg klart og greit:
At du æ den finast eg veit.

Nei, at eg skulde ha slik tur, det æ ’kji te å tru!
Når alt va slutt, og eg skull gå, ved døra der stod du!

 

_________________________________________________________________________

Frå Arne Moslåtten: Den finaste eg veit, henta frå albumet Sol over livet, Hellbillies 1999.
Publisert med løyve frå forfattar og utgivar. Elektronisk utgåve ved Nynorsk kultursentrum 2015.
© Anna publisering eller offentleg bruk kan berre gjerast med løyve frå forfattar og forlag.
_________________________________________________________________________