Månadens bok: Drikkeviser frå Paris

Månadens bok: Drikkeviser frå Paris

Bartendarar, grisar, brurehestar, fjøsnissar, kattar, bikkjer, jenter, gutar, og bestemødre. Vi finn alle desse skikkelsane i lyrisk dans gjennom Anna Kleivas Drikkeviser frå Paris. Det blir spelt på hardingfele, munnharper, seljefløyter, og trekkspel til rennesteinsromantisk rus og dans på bordet: Dette er ein langvarig fest med fleire sider, med mange ulike ansikt.

Sjå for deg eit menneske som rir på ein gris nedover gater i Paris, som held selskap med fjøsnissen frå moderlandet, og som har kome til Frankrikes hovudstad for å halde sjørøvarfest. Ja, og som seier at «fornufta renn av meg som kilo», ikkje skammar seg for noko og ikkje bryr seg om, eller trur på, synd.

Til Paris, til Paris, skal jeg ride på en gris

Om eg var bartender i

Paris skulle eg berre

gått vidare

 

Skulle eg berre gløymt bort

dette, deg, alle imellom oss

 

skulle eg berre servert øl og hatt

pene puppar og dialekt

frå forstadane og gitt faen

gått som Bruce rett imot sola

då eg var lita

og knapt kunne gå drakk eg

brennevin, eg vraltar inn

i Paris, i stutthoser trippar ei purke

drikk meg

under disken

Diktsamlinga er prega av ein leikande, fyrig, og ganske så ofte svart humor, og det lyriske eg-et er på ingen måte berar av beskjedenheit eller måtehald. Det er ute etter å sette sitt preg på verda rundt seg:

hendene i vêret!

eg robbar denne byen for

fransk eleganse, låser den

ned i kjellaren, det finst for mange franske

damer, lyden av meg var

tørr og smektande, ei fele

 

og dei følgde meg villig

dette var min by no

Samstundes er Drikkeviser frå Paris gjennomgåande merkt av eit alvor. Eg-et som i boka tek oss med på fest, ser ut til å vere på flukt. Det held på med ei frigjering det vanskeleg kan lukkast med: «ville berre leggje bak meg / moderlandet …», seier det ein stad. Dette er noko fjøsnissekameraten også kommenterer i eit dikt:

dette seier fjøsnissen:

du trur du har rive deg laus

du reiser frå landet og kuttar alle band

sanninga er dei veks som meitemakk

ut av den avkutta enden

veks det eit smalare band

surrar seg om deg, sanninga er

at vegen blir endå trongare enn før

Trass alvoret i den snublande frigjeringa frå moderlandet (for å gløyme «bort / dette, deg, alle imellom oss»), er Drikkeviser frå Paris heile tida energisk, livstørst og morosam. Den let seg med vit og vilje gå på kraftige smellar for så å le av det heile. Innimellom treng eg-et noko anna enn det parisiske nattelivet med fjøsnissar og andre skapnader. Då kan det søke tilflukt og kos hos bestemor (ei «bakstekjerring» med «kjeltringstrekar» som sjølv ikkje er framand for ein fest):

åh, for ein dundrande morgon!

hos bestemor vaknar eg som sur fille

himmelseng og sengetøy

i silke

raudglødande gull

 

morgonen er uttørka

men bestemor sukrar meg

med maur og makronar, badar meg i mjølk

ho lærer bort botanikk på badekarskanten, tek meg til

jardin des plantes

Anna Kleiva kjem til Ulvik 18. august og les frå Drikkeviser frå Paris til felespel av Mari S. Ljones. Saman skal vi feire at det er 110 år sidan Olav H. Hauge blei født, og vi skal varme opp til det store poetiske høgdepunktet, nemleg Ulvik poesifestival. Les meir om arrangementet her.